Μετάβαση στο περιεχόμενο

σπαγκοραμμένος

Από Βικιλεξικό

Νέα ελληνικά (el)

[επεξεργασία]
 πτώσεις       ενικός      
γένη  αρσενικό θηλυκό ουδέτερο
ονομαστική ο σπαγκοραμμένος η σπαγκοραμμένη το σπαγκοραμμένο
      γενική του σπαγκοραμμένου της σπαγκοραμμένης του σπαγκοραμμένου
    αιτιατική τον σπαγκοραμμένο τη σπαγκοραμμένη το σπαγκοραμμένο
     κλητική σπαγκοραμμένε σπαγκοραμμένη σπαγκοραμμένο
 πτώσεις   πληθυντικός  
γένη  αρσενικό θηλυκό ουδέτερο
ονομαστική οι σπαγκοραμμένοι οι σπαγκοραμμένες τα σπαγκοραμμένα
      γενική των σπαγκοραμμένων των σπαγκοραμμένων των σπαγκοραμμένων
    αιτιατική τους σπαγκοραμμένους τις σπαγκοραμμένες τα σπαγκοραμμένα
     κλητική σπαγκοραμμένοι σπαγκοραμμένες σπαγκοραμμένα
Κατηγορία όπως «αγαπημένος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
σπαγκοραμμένος < σπάγκ(ος) + -ο- + ραμμένος

Προφορά

[επεξεργασία]
ΔΦΑ : /spaŋ.go.ɾaˈme.nos/
τυπογραφικός συλλαβισμός: σπαγκοραμμένος

Μετοχή

[επεξεργασία]

σπαγκοραμμένος, -η, -ο (μετοχή χωρίς ρήμα)

  1. (κυριολεκτικά, παρωχημένο, σπάνιο) ραμμένος με σπάγκο[1]
  2. (μεταφορικά, προφορικό) πολύ τσιγκούνης
      Και το' χε, Θεέ μου , ένας τσιφούτης ... ο Θεός να σε φυλάει. Σχεδόν εβδομηντάρης, σπαγκοραμμένος, κι άκληρος παντελώς το φαντάζεσαι; Να' χε παιδιά, αγγόνια ... να πω, τέλος πάντων ... (Γωγώ Ατζολετάκη, Η φίλη σου Ροζαλία, εκδ. Ιωλκός, 2015, σελ. 457)

Άλλες γραφές

[επεξεργασία]

Ταυτόσημα

[επεξεργασία]

Συγγενικά

[επεξεργασία]

Μεταφράσεις

[επεξεργασία]

Αναφορές

[επεξεργασία]
  1. Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία.
  2. σπαγγοραμμένος - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας