συμπολίτης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	συμπολίτης	οι	συμπολίτες
γενική	του	συμπολίτη	των	συμπολιτών
αιτιατική	τον	συμπολίτη	τους	συμπολίτες
κλητική		συμπολίτη		συμπολίτες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

συμπολίτης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συμπολίτης < συν- (συμ-) + πολίτης < πόλις

γενικότερη έννοια < απόδοση για την αγγλική fellow citizen

Προφορά

ΔΦΑ : /sim.boˈli.tis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : συ‐μπο‐λί‐της

Ουσιαστικό

συμπολίτης αρσενικό (θηλυκό: συμπολίτισσα)

1. ο καταγόμενος από την ίδια πόλη ή αυτός που μένει στην ίδια πόλη

   ≈ συνώνυμα: συντοπίτης, ομοπάτριος, συμπατριώτης

2. (γενικότερα) που έχει την ίδια ιδιότητα, αυτήν του πολίτη

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις πολίτης και πόλη

Μεταφράσεις

    συμπολίτης

αγγλικά : fellow citizen (en) γαλλικά : concitoyen (fr) ιταλικά : concive (it)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ λείπει η κλίση

Ετυμολογία

συμπολίτης < συμ- + πολίτης

Ουσιαστικό

συμπολίτης αρσενικό

• συμπολίτης

  ※  ὅτι δι’ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ Πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα. ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ, ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ (Απόστολος Παύλος (5 μ.Χ. – 64–65 μ.Χ.), Παύλου τοῦ Ἀποστόλου ἡ πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολή)

Άλλες μορφές

• ξυμπολίτης

Πηγές

• συμπολίτης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.