συνήγορος

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο/η συνήγορος οι συνήγοροι
      γενική του/της
του
συνηγόρου
συνήγορου
των συνηγόρων
    αιτιατική τον/τη συνήγορο τους/τις
τους
συνηγόρους
συνήγορους
     κλητική συνήγορε συνήγοροι
Οι δεύτεροι τύποι, μόνον για το αρσενικό.
Κατηγορία όπως «κάτοικος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

συνήγορος < (διαχρονικό) αρχαία ελληνική συνήγορος < συνηγορώ < συν- + αγορεύω

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

συνήγορος αρσενικό ή θηλυκό

  • (νομική) ο δικηγόρος που υπερασπίζεται τον πελάτη του στο δικαστήριο
  • οποιοσδήποτε υπερασπίζεται με επιχειρήματα κάποιον άλλο

Εκφράσεις[επεξεργασία]

  • συνήγορος του διαβόλου: αυτός που αναλαμβάνει -προς χάρη της συζήτησης- να υπερασπιστεί αντιδημοφιλείς απόψεις ή θέσεις που δεν γίνονται αποδεκτές από κανέναν άλλο από τους συμμετέχοντες, συνήθως ο ίδιος ο συντονιστής της συζήτησης.

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]



Αρχαία ελληνικά (grc) [επεξεργασία]

→ λείπει η κλίση

Ετυμολογία [επεξεργασία]

συνήγορος < → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο[επεξεργασία]

συνήγορος, -ος, -ον

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

συνήγορος αρσενικό

  1. αυτός που υπερασπίζεται κάποιον με τα λόγια
  2. (Αθήνα) Άρχοντας που υπερασπιζόταν τους παλαιότερους νόμους απέναντι στους νομοθέτες
  3. (Αθήνα) καθένας από τoυς 10 Άρχοντες, δημόσιος λογιστής
  4. δημόσιος κατήγορος
  5. συνήγορος

Πηγές[επεξεργασία]