-τερός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	-τερός	η	-τερή	το	-τερό
γενική	του	-τερού	της	-τερής	του	-τερού
αιτιατική	τον	-τερό	τη(ν)	-τερή	το	-τερό
κλητική		-τερέ		-τερή		-τερό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	-τεροί	οι	-τερές	τα	-τερά
γενική	των	-τερών	των	-τερών	των	-τερών
αιτιατική	τους	-τερούς	τις	-τερές	τα	-τερά
κλητική		-τεροί		-τερές		-τερά
Κατηγορία όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

-τερός < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική -τερός, επέκταση του -ερός για θέματα σε -τ-

Προφορά

ΔΦΑ : /teˈɾos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : -τε‐ρός

Επίθημα

-τερός, -ή, -ό

• επίθημα επιθέτων που παράγονται από ρήματα και δηλώνει ότι το προσδιοριζόμενο έχει τα χαρακτηριστικά της πρωτότυπης λέξης

  γυαλίζω, γυαλισ- (όπως στον αόριστο γυάλισ-α) > γυαλιστερός

Συγγενικά

• Νεοελληνικές λέξεις με επίθημα -τερός στο Βικιλεξικό
• Όροι που λήγουν σε -τερός — Αναστασιάδη-Συμεωνίδη, Άννα (2003) Αντίστροφο λεξικό της νέας ελληνικής Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη ISBN:960-231-097-9 & online @greek-language.gr (συντομογραφίες, αστερίσκος για λέξεις στη λογοτεχνία)

---

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

-τερός < επέκταση του -ερός για θέματα σε -τ-

Επίθημα

-τερός

• όπως -τερός στα νέα ελληνικά

  λυπῶ, λυπη- (όπως στον αόριστο ἐ-λύπη-σα) > λυπητερός

  βυζάνω, βυζασ- > βυζαστερός

Συγγενικά

• Μεσαιωνικές ελληνικές λέξεις με επίθημα -τερός στο Βικιλεξικό