βαθμός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	βαθμός	βαθμοί
γενική	βαθμού	βαθμών
αιτιατική	βαθμό	βαθμούς
κλητική	βαθμέ	βαθμοί

Ετυμολογία

βαθμός < ελληνιστική κοινή βαθμός (βήμα) < βαίνω

Ουσιαστικό

βαθμός αρσενικό

1. υποδιαίρεση μιας κλίμακας μέτρησης

   η θερμοκρασία θα φτάσει σήμερα τους 20 βαθμούς Κελσίου

2. η αριθμητική (συνήθως) αποτίμηση της σχολικής επίδοσης ενός μαθητή,σπουδαστή, φοιτητή
3. το μέτρο, η έκταση ενός φαινομένου
4. η λιγότερο ή περισσότερο στενή σχέση συγγένειας

   οι γονείς με τα παιδιά έχουν μεταξύ τους συγγένεια πρώτου βαθμού

   οι παππούδες με τα εγγόνια έχουν μεταξύ τους συγγένεια δεύτερου βαθμού

5. (γραμματική) τύπος επιθέτου που φανερώνει πόσο πολύ εκδηλώνεται η ιδιότητα του επιθέτου

   ο θετικός βαθμός, ο συγκριτικός βαθμός, ο υπερθετικός βαθμός

Συγγενικές λέξεις

• βαθμιαίος -α -ο
• βαθμιαία & -ως (επίρρ.)

Σύνθετα

• βαθμονομώ, -είς, -εί
• βαθμούχος, -ος, -ο
• βαθμοφόρος, -ος, -ο

Μεταφράσεις

    βαθμός

αγγλικά : degree  (en) , rate  (en) γαλλικά : degré  (fr) , note  (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

βαθμός < αρχαία ελληνική βαίνω

Ουσιαστικό

βαθμός αρσενικό

1. βήμα
2. το σκαλί
3. βαθμός

Συγγενικές λέξεις

• βαθμίς
• βαθμοειδής
• βαθμώδης