Αντώνιος

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: Ἀντώνιος

Νέα ελληνικά (el)[επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο Αντώνιος οι Αντώνιοι
      γενική του Αντώνιου
Αντωνίου
των Αντώνιων
Αντωνίων
    αιτιατική τον Αντώνιο τους Αντώνιους
Αντωνίους
     κλητική Αντώνιε Αντώνιοι
Οι δεύτεροι τύποι, παλιότεροι, λόγιοι.
Κατηγορία όπως «καρδινάλιος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

Αντώνιος < (κληρονομημένο) ελληνιστική κοινή Ἀντώνιος < λατινική Antonius (< αρχαία ελληνική Ἄντων[1] ή < ετρουσκική[2])

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /anˈdo.ni.os/
τυπογραφικός συλλαβισμός: Α‐ντώ‐νι‐ος
παλιότερος συλλαβισμός: Αν‐τώ‐νι‐ος

Κύριο όνομα[επεξεργασία]

Αντώνιος αρσενικό

Άλλες μορφές[επεξεργασία]

Συγγενικά[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]

Αναφορές[επεξεργασία]

  1. Ο Μάρκος Αντώνιος υποστήριζε ότι το όνομα της οικογένειας των Αντωνίων προερχόταν από τον Άντωνα, γιο του Ηρακλή (ἦν δὲ καὶ λόγος παλαιὸς Ἡρακλείδας εἶναι τοὺς Ἀντωνίους, ἀπ’ Ἄντωνος παιδὸς Ἡρακλέους γεγονότας», Πλούταρχος, Βίοι παράλληλοι (Αντώνιος), 4, 1–3)
  2. Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)