ιππότης

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: ἱππότης

Ελληνικά (el)

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο ιππότης οι ιππότες
      γενική του ιππότη των ιπποτών
    αιτιατική τον ιππότη τους ιππότες
     κλητική ιππότη ιππότες
Παράρτημα

Ετυμολογία

ιππότης < αρχαία ελληνική ἱππότης

Προφορά

ΔΦΑ : /i.ˈpɔ.tis/

Ουσιαστικό

ιππότης αρσενικό

  1. (ιστορία) κατά το Μεσαίωνα, τίτλος ευγενείας για βαριά οπλισμένους έφιππους πολεμιστές, που μάχονταν με κάποιο τάγμα
    οι ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
  2. (ιστορία) μοναχός που ανήκε σε ένοπλο τάγμα και, δηλώνοντας πίστη στο Θεό, πολεμούσε τους άπιστους
    οι ιππότες του Ναού
  3. άνδρας με ιπποτική και περιποιητική συμπεριφορά προς τις γυναίκες
  4. ο νεαρός ρομαντικός εραστής που διαθέτει ομορφιά κι ευγένεια

Μεταφράσεις