μεταλλουργός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	μεταλλουργός	οι	μεταλλουργοί
γενική	του	μεταλλουργού	των	μεταλλουργών
αιτιατική	τον	μεταλλουργό	τους	μεταλλουργούς
κλητική		μεταλλουργέ		μεταλλουργοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μεταλλουργός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή μεταλλουργός < αρχαία ελληνική μέταλλον + -ουργός (με συναίρεση από το ἔργον)

Προφορά

ΔΦΑ : /me.ta.luɾˈɣos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : νε‐ταλ‐λουρ‐γός

Ουσιαστικό

μεταλλουργός αρσενικό

1. (επάγγελμα) ο τεχνίτης που κατεργάζεται μέταλλα
2. ο ειδικευμένος στη μεταλλουργία τεχνίτης
3. (επάγγελμα) μηχανικός εξειδικευμένος στη μεταλλουργία

Συγγενικά

• μεταλλουργική
• μεταλλουργικός
• μεταλλουργείο
• μεταλλουργία
• → δείτε τις λέξεις μέταλλο και έργο

Μεταφράσεις

    μεταλλουργός

γαλλικά : métallurgiste (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ ζητούμενο λήμμα

Πηγές

• μεταλλουργός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μεταλλουργός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.