ἑρμηνεύς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἑρμηνεύς	οἱ	ἑρμηνεῖς - ἑρμηνῆς*
γενική	τοῦ	ἑρμηνέως	τῶν	ἑρμηνέων
δοτική	τῷ	ἑρμηνεῖ	τοῖς	ἑρμηνεῦσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἑρμηνέᾱ	τοὺς	ἑρμηνέᾱς
κλητική ὦ!		ἑρμηνεῦ		ἑρμηνεῖς - ἑρμηνῆς*
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἑρμηνῆ1 ή ἑρμηνεῖ2
γεν-δοτ	τοῖν		ἑρμηνέοιν
* αττικός τύπος 1 όπως στη Γραμματική του Smyth 2 όπως στη Γραμματική Γυμνασίου-Λυκείου Οικονόμου.
3η κλίση, ομάδα 'βασιλεύς', Κατηγορία 'βασιλεύς' όπως «βασιλεύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἑρμηνεύς < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἑρμηνεύς, -έως αρσενικό

1. ερμηνευτής, εξηγητής
2. (προσωνυμία) επίθετο για τον θεό Ερμή
3. διερμηνέας (για ξένες γλώσσες)

   → χρειάζεται παράθεμα Ηρόδοτος

Άλλες μορφές

• ἑρμανεύς

Παράγωγα

 ετυμολογικό πεδίο 
ἑρμην- 

• ἀνερμήνευτος
• ἀρχιερμηνεύς
• ἀφερμηνεύω
• διερμήνευσις
• διερμηνευτέον
• διερμηνευτής
• διερμηνευτικός
• διερμηνεύω
• δυσερμήνευτος
• ἐξερμηνεύω
• ἑρμηνεία
• ἑρμήνευμα
• ἑρμηνεύω & σύνθετα
• ἑρμηνευτέον
• ἑρμήνευσις
• ἐφερμήνευσις
• ἐφερμηνευτέον
• ἐφερμηνευτικός
• ἐφερμηνεύω
• μεθερμηνευτικός
• μεθερμηνεύω
• παρερμηνεύω
• προερμηνεύω

Πιθανόν, σχετίζεται το Ἑρμῆς.
Δε σχετίζεται το ἕρμα.

• για τα νέα ελληνικά → δείτε το ετυμολογικό πεδίο στο ερμηνεύω

Πηγές

• ἑρμηνεύς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἑρμηνεύς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.