ἱεραφόρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἱεραφόρος	τὸ	ἱεραφόρον
γενική	τοῦ/τῆς	ἱεραφόρου	τοῦ	ἱεραφόρου
δοτική	τῷ/τῇ	ἱεραφόρῳ	τῷ	ἱεραφόρῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἱεραφόρον	τὸ	ἱεραφόρον
κλητική ὦ!		ἱεραφόρε		ἱεραφόρον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἱεραφόροι	τὰ	ἱεραφόρᾰ
γενική	τῶν	ἱεραφόρων	τῶν	ἱεραφόρων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἱεραφόροις	τοῖς	ἱεραφόροις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἱεραφόρους	τὰ	ἱεραφόρᾰ
κλητική ὦ!		ἱεραφόροι		ἱεραφόρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἱεραφόρω	τὼ	ἱεραφόρω
γεν-δοτ	τοῖν	ἱεραφόροιν	τοῖν	ἱεραφόροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «τοξοβόλος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἱεραφόρος < ἱερ(ός) + -ο- + -φόρος • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Επίθετο

ἱεραφόρος, -ος, -ον

• αυτός που φέρει ιερά σκεύη, ή ιερές προσφορές (π.χ. ζώα προς θυσία)

Συνώνυμα

• ἱεραγωγός
• θεωρός