-ούσα

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: -οῦσα, οὖσα, ούσα
↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική η -ούσα οι -ούσες
      γενική της -ούσας
    αιτιατική τη(ν) -ούσα τις -ούσες
     κλητική -ούσα -ούσες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
-ούσα < [1][2]

Προφορά

[επεξεργασία]
ΔΦΑ : /ˈu.sa/
τυπογραφικός συλλαβισμός: -ού‐σα

Επίθημα

[επεξεργασία]

-ούσα θηλυκό

  1. επίθημα για το σχηματισμό θηλυκών ουσιαστικών που εκφράζει χαρακτηρισμό
    1. (από ρήματα) όπως ορίζει η πρωτότυπη λέξη
      γρηγορώ > γρηγορούσα
    2. για ιδιότητα
      σαρανταποδαρούσα
  2. κατάληξη θηλυκών τοπωνυμίων
    Ανθούσα, Φαρμακούσα

Κλιτικός τύπος επιθήματος

[επεξεργασία]

-ούσα

  1. κατάληξη λόγιων μετοχών ενεργητικού ενεστώτα θηλυκό του -ών, -ούσα, -ούν
    μειοψειφούσα (μειοψηφών), συμπαθούσα (συμπαθών)
  2. κατάληξη θηλυκών επιθέτων -ης, -α/-ού/-ούσα, -ικο, σύνθετων με το -μάλλης, -μάτης -φρύδης
    ξανθομαλλούσα

Δείτε επίσης

[επεξεργασία]

Αναφορές

[επεξεργασία]
  1. -ούσα - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
  2. Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. 
  • -ούσαΧαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)