γκάιντα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	γκάιντα	οι	γκάιντες
γενική	της	γκάιντας		—
αιτιατική	την	γκάιντα	τις	γκάιντες
κλητική		γκάιντα		γκάιντες
Προφέρεται με συνίζηση στην κατάληξη ως παροξύτονο. Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γκάιντα < (άμεσο δάνειο) τουρκική gayda < ισπανική gaita < πιθανή καταγωγή από γοτθική 𐌲𐌰𐌹𐍄𐍃 (gaits, κατσίκα) από το δέρμα του ζώου για τον ασκό του οργάνου^[1]

ή από την βουλγαρική гайда (gájda) απ' όπου η οθωμανική τουρκική غایده (gâyda), η τουρκική και πολλά συγγενή σε γλώσσες της Βαλκανικής. ^{(Χρειάζεται τεκμηρίωση…)}

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈɡai̯.da/

τυπογραφικός συλλαβισμός : γκάι‐ντα

Ουσιαστικό

γκάιντα θηλυκό ή γκάιδα, γάιδα, κάιντα

(μουσικό όργανο) πνευστό μουσικό όργανο που αποτελείται από ασκί, επιστόμιο και δύο η περισσότερους αυλούς
※ Οι στίχοι του Θανάση Παπακωνσταντίνου είναι άχρονοι και άτοποι. Και ακριβώς αυτό του επιτρέπει να συνομιλεί αφενός με τα περσικά ρουμπαγιάτ, αφετέρου με το ηπειρώτικο κλαρίνο, τις γκάιντες και το ροκ τζαμάρισμα. (Κωνσταντίνος Τσάβαλος, Αέρας Πεχλιβάνης: Η προφορική ιστορία του Βραχνού Προφήτη: Όπως την αφηγήθηκε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και οι συντελεστές του δίσκου, εκδ. Μεταίχμιο, 2025)