ποιμένας

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο ποιμένας οι ποιμένες
      γενική του ποιμένα
& ποιμένος
των ποιμένων
    αιτιατική τον ποιμένα τους ποιμένες
     κλητική ποιμένα ποιμένες
όπως «αγώνας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

ποιμένας < (διαχρονικό) αρχαία ελληνική ποιμήν (αιτιατική: ποιμένα) < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *poh₂imn̥ / *poh₂imen < *peh₂- (προστατεύω) + *-men

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /piˈmɛ.nas/
συλλαβισμός: ποι‐μέ‐νας

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

ποιμένας αρσενικό (θηλυκό ποιμενίδα)

  1. (κυριολεκτικά, λόγιο) ο βοσκός
  2. (μεταφορικά, θρησκεία) χριστιανικός πνευματικός ηγέτης
  3. (ειδικότερα, ιστορία) προσωνυμία που δινόταν στα μέλη του τέταρτου βαθμού (τέταρτη τάξη) της Φιλικής Εταιρείας
    προηγούμενος βαθμός: ιερέας
    προηγούμενος βαθμός: αρχιποιμένας
    ※  Οι Ποιμένες εις την Εταιρείαν ήσαν ανώτερος βαθμός των Ιερέων και οι Αρχιποιμένες ανώτεροι των Ποιμένων. Οι αφιερωμένοι είχαν ιδιαίτερον όρκον. Αλλά ο όρκος των ιερέων ήτο εκείνος που περιείχε τας ζωηροτέρας εκφράσεις.
    Διονύσιος Κόκκινος, Η Ελληνική Επανάστασις, τόμ. Α΄. Αθήνα: Τύποις Παναγιωτίδη & Παύλου, ²1940, σ. 136.

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

και δείτε τη λέξη ποίμνιο

Μεταφράσεις[επεξεργασία]