Μόρα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	Μόρα	οι	Μόρες
γενική	της	Μόρας		—
αιτιατική	τη	Μόρα	τις	Μόρες
κλητική		Μόρα		Μόρες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Μόρα < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική Μόρα < ιταλική Mora < λατινική Maura, θηλυκό του Maurus < ελληνιστική κοινή μαῦρος / μαυρός < αρχαία ελληνική ἀμαυρός < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *mau-ro- (ανήλιαγος, μαύρος, σκοτεινός)

Κύριο όνομα

Μόρα θηλυκό

1. (εθνικό όνομα) (παρωχημένο) μαύρη γυναίκα αραβικής καταγωγής
2. οικισμός της Κύπρου στο κατεχόμενο από τους Τούρκους τμήμα της

Μεταφράσεις

    Μόρα