αδίστακτος

Δείτε επίσης : ἀδίστακτος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	αδίστακτος	η	αδίστακτη	το	αδίστακτο
γενική	του	αδίστακτου	της	αδίστακτης	του	αδίστακτου
αιτιατική	τον	αδίστακτο	την	αδίστακτη	το	αδίστακτο
κλητική		αδίστακτε		αδίστακτη		αδίστακτο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	αδίστακτοι	οι	αδίστακτες	τα	αδίστακτα
γενική	των	αδίστακτων	των	αδίστακτων	των	αδίστακτων
αιτιατική	τους	αδίστακτους	τις	αδίστακτες	τα	αδίστακτα
κλητική		αδίστακτοι		αδίστακτες		αδίστακτα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

αδίστακτος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἀδίστακτος (αναμφίβολος) < ἀ- (α- στερητικό) + αρχαία ελληνική διστάζω, θέμα διστακ- + -τος

αδίστακτος, -η, -ο (σχηματίζει τα παραθετικά περιφραστικά)

που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα, που δεν έχει κανέναν ηθικό ενδοιασμό
※ Είχε αποταχθεί από το στρατό, αφού υπηρέτησε δύο χρόνια στον πειθαρχικό λόχο. Έλαβε μέρος σε τρία κινήματα, οξύς και αδίστακτος μια ζωή ο Κώστας, κι όταν τον αποτάξανε, αναγκάστηκε να καταταγεί στη χωροφυλακή (Ανδρέας Μήτσου, Ο κίτρινος στρατιώτης, εκδ. Καστανιώτη, 2012)

αδίστακτος