βουφορβός

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία 1

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	βουφορβός	τὸ	βουφορβόν
γενική	τοῦ/τῆς	βουφορβοῦ	τοῦ	βουφορβοῦ
δοτική	τῷ/τῇ	βουφορβῷ	τῷ	βουφορβῷ
αιτιατική	τὸν/τὴν	βουφορβόν	τὸ	βουφορβόν
κλητική ὦ!		βουφορβέ		βουφορβόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	βουφορβοί	τὰ	βουφορβᾰ́
γενική	τῶν	βουφορβῶν	τῶν	βουφορβῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	βουφορβοῖς	τοῖς	βουφορβοῖς
αιτιατική	τοὺς/τὰς	βουφορβούς	τὰ	βουφορβᾰ́
κλητική ὦ!		βουφορβοί		βουφορβᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	βουφορβώ	τὼ	βουφορβώ
γεν-δοτ	τοῖν	βουφορβοῖν	τοῖν	βουφορβοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'βοηθός' όπως «βοηθός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

βουφορβός < (βοῦς) βου- + -φορβός (< φέρβω)

Επίθετο

βουφορβός, -ός, -όν

• που εκτράφει βόδια

Συγγενικά

• βουφορβέω / βουφορβῶ
• βουφόρβια

→ και δείτε τις λέξεις βοῦς και φέρβω

Ετυμολογία 2

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	βουφορβός	οἱ	βουφορβοί
γενική	τοῦ	βουφορβοῦ	τῶν	βουφορβῶν
δοτική	τῷ	βουφορβῷ	τοῖς	βουφορβοῖς
αιτιατική	τὸν	βουφορβόν	τοὺς	βουφορβούς
κλητική ὦ!		βουφορβέ		βουφορβοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βουφορβώ
γεν-δοτ	τοῖν		βουφορβοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

βουφορβός < ουσιαστικοποιημένο αρσενικό του επιθέτου βουφορβός

Ουσιαστικό

βουφορβός αρσενικό

• βοσκός, βουκόλος

  ≈ συνώνυμα: βουκόλος, βουποίμην

Πηγές

• βουφορβός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• βουφορβός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.