θανατηφόρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	θανατηφόρος	η	θανατηφόρα	το	θανατηφόρο
γενική	του	θανατηφόρου	της	θανατηφόρας	του	θανατηφόρου
αιτιατική	τον	θανατηφόρο	τη	θανατηφόρα	το	θανατηφόρο
κλητική		θανατηφόρε		θανατηφόρα		θανατηφόρο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	θανατηφόροι	οι	θανατηφόρες	τα	θανατηφόρα
γενική	των	θανατηφόρων	των	θανατηφόρων	των	θανατηφόρων
αιτιατική	τους	θανατηφόρους	τις	θανατηφόρες	τα	θανατηφόρα
κλητική		θανατηφόροι		θανατηφόρες		θανατηφόρα
ομάδα 'ωραίος', Κατηγορία όπως «ωραίος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

θανατηφόρος < αρχαία ελληνική θανατηφόρος

Επίθετο

θανατηφόρος, -α, -ο

• που οδηγεί στο θάνατο, τον προκαλεί ή τον επιφέρει

  ※  2022 Στέφανος Νικήτας, huffingtonpost.gr Ανακαλύφθηκε σκουριασμένο μεσαιωνικό σπαθί πιθανώς Τούρκων πειρατών σε ελληνικό μοναστήρι, πρόσβαση: 9. 2. 2026

  Ένα σκουριασμένο μεσαιωνικό σπαθί, ή μονόκοπο ξίφος, που ανακαλύφθηκε σε ένα οχυρωμένο χριστιανικό μοναστήρι στη βόρεια Ελλάδα μπορεί να είναι ένα θανατηφόρο όπλο που χρησιμοποιούσαν είτε οι Τούρκοι πειρατές είτε οι υπερασπιστές του μοναστηριού πριν από εκατοντάδες χρόνια.

Συνώνυμα

• θανάσιμος

Συγγενικά

• θανατηφόρα
• → δείτε τις λέξεις θάνατος και φέρω

Μεταφράσεις

    θανατηφόρος

αγγλικά : deadly (en) γαλλικά : mortel (fr), meurtrier (fr) ισπανικά : mortal (es)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

θανατηφόρος < θάνατ(ος) + -η- + -φόρος

Επίθετο

θανατηφόρος, -ος, -ον

• που οδηγεί στο θάνατο, τον προκαλεί ή τον επιφέρει

Πηγές

• θανατηφόρος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• θανατηφόρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.