κέντρον

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Αρχαία ελληνικά (grc) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική τὸ κέντρον τὰ κέντρ
      γενική τοῦ κέντρου τῶν κέντρων
      δοτική τῷ κέντρ τοῖς κέντροις
    αιτιατική τὸ κέντρον τὰ κέντρ
     κλητική ! κέντρον κέντρ
  δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ τὼ  κέντρω
γεν-δοτ τοῖν  κέντροιν
2η κλίση, ομάδα 'τέκνον', Κατηγορία όπως «τέκνον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

κέντρον < κεντέω • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

κέντρον ουδέτερο

  1. κάθε αιχμηρό αντικείμενο που χρησιμεύει για κέντρισμα ζώου, κεντρί
    δεινόν προς κέντρα λακτίζειν
     συνώνυμα: βουπλήξ, βούκεντρον
  2. παρακίνηση, παρόρμηση
  3. όργανο βασανισμού
  4. αιχμή του δόρατος
  5. κέντρο στροβίλου
  6. κεντρί εντόμων
  7. τμήμα του ποδιού του κόκορα, με το οποίο χτυπάει
  8. το αγκάθι του θαλασσινού ζώου τοξότης
  9. το ανδρικό μόριο
  10. το σταθερό σκέλος του διαβήτη
  11. καρφί

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

  • (Χρειάζεται επεξεργασία)

Πηγές[επεξεργασία]