χλωρομέλας

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
	χλωρομελᾰν-
ονομαστική	ὁ	χλωρομέλᾱς	ἡ	χλωρομέλαινᾰ	τὸ	χλωρομέλᾰν
γενική	τοῦ	χλωρομέλᾰνος	τῆς	χλωρομελαίνης	τοῦ	χλωρομέλᾰνος
δοτική	τῷ	χλωρομέλᾰνῐ	τῇ	χλωρομελαίνῃ	τῷ	χλωρομέλᾰνῐ
αιτιατική	τὸν	χλωρομέλᾰνᾰ	τὴν	χλωρομέλαινᾰν	τὸ	χλωρομέλᾰν
κλητική ὦ!		χλωρομέλᾰν		χλωρομέλαινᾰ		χλωρομέλᾰν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	χλωρομέλᾰνες	αἱ	χλωρομέλαιναι	τὰ	χλωρομέλᾰνᾰ
γενική	τῶν	χλωρομελᾰ́νων	τῶν	χλωρομελαίνων	τῶν	χλωρομελᾰ́νων
δοτική	τοῖς	χλωρομέλᾰσῐ(ν)	ταῖς	χλωρομελαίναις	τοῖς	χλωρομέλᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς	χλωρομέλᾰνᾰς	τὰς	χλωρομελαίνᾱς	τὰ	χλωρομέλᾰνᾰ
κλητική ὦ!		χλωρομέλᾰνες		χλωρομέλαιναι		χλωρομέλᾰνᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	χλωρομέλᾰνε	τὼ	χλωρομελαίνᾱ	τὼ	χλωρομέλᾰνε
γεν-δοτ	τοῖν	χλωρομελᾰ́νοιν	τοῖν	χλωρομελαίναιν	τοῖν	χλωρομελᾰ́νοιν
3η&1η κλίση, Κατηγορία 'μέλας' όπως «μέλας» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

χλωρομέλας (ελληνιστική κοινή) < χλωρός + μέλας

Επίθετο

χλωρομέλας, -αινα, -αν (ελληνιστική κοινή)

• (χρώμα) σκούρος πράσινος, κιτρινόμαυρος

  ※  2ος κε αιώνας ⌘ Γαληνός, In Hippocratis Epidemiarum I, 6.3.21, p.66 @scaife.perseus

  ἔστι δ’ ὅτε καὶ τοὺς ὠχροὺς προσαγορεύουσι χλωροὺς, καὶ νῦν οὕτω δοκεῖ τισὶ τῶν ἐξηγητῶν ὁ Ἱπποκράτης εἰρηκέναι χλωρομέλασιν, ὡς εἰ καὶ ὠχρομέλασιν εἶπεν.

  ≈ συνώνυμα: ὠχρομέλας

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις χλωρός και μέλας

Πηγές

• χλωρομέλας - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.