Ἵππαρχος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Ἵππαρχος	οἱ	Ἵππαρχοι
γενική	τοῦ	Ἱππάρχου	τῶν	Ἱππάρχων
δοτική	τῷ	Ἱππάρχῳ	τοῖς	Ἱππάρχοις
αιτιατική	τὸν	Ἵππαρχον	τοὺς	Ἱππάρχους
κλητική ὦ!		Ἵππαρχε		Ἵππαρχοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Ἱππάρχω
γεν-δοτ	τοῖν		Ἱππάρχοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ἵππαρχος < ἵππαρχος < (ἵππος) ἵππ- + -αρχος (ἄρχω)

Κύριο όνομα

Ἵππαρχος αρσενικό

1. ανδρικό όνομα: Ίππαρχος
2. προσωνυμία του θεού Ποσειδώνα

Πηγές

• Ἵππαρχος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Ἵππαρχος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.