ένσταση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	ένσταση	οι	ενστάσεις
γενική	της	ένστασης*	των	ενστάσεων
αιτιατική	την	ένσταση	τις	ενστάσεις
κλητική		ένσταση		ενστάσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, ενστάσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ένσταση < αρχαία ελληνική ἔνστασις < ἐνίσταμαι < ἐν + ἵσταμαι, παθητική φωνή του ρήματος ἵστημι

Ουσιαστικό

ένσταση θηλυκό

1. η αντίρρηση, η αντίθεση με κάτι
2. (νομικός όρος) η αντίρρηση που υποβάλλει ο εναγόμενος κατά της αγωγής που έγινε εναντίον του
3. (νομικός όρος) κάθε αντίρρηση υποβαλλόμενη από δικηγόρο στο δικαστήριο για την υπεράσπιση του πελατειακού συμφέροντος, όταν η διαδικασία δεν ακολουθεί τους κανόνες και τις αρχές διεξαγωγής μιας δίκης

Συγγενικά

• ενίσταμαι
• ενστασιολογία

Μεταφράσεις

    ένσταση

αγγλικά : objection (en), appeal (en) γαλλικά : objection (fr)