δίκη
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | η | δίκη | οι | δίκες |
| γενική | της | δίκης | των | δικών |
| αιτιατική | τη | δίκη | τις | δίκες |
| κλητική | δίκη | δίκες | ||
| Κατηγορία όπως «νίκη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- δίκη < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική δίκη < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *deyḱ-
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
δίκη θηλυκό
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
Πηγές
[επεξεργασία]
- δίκη - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
Αρχαία ελληνικά (grc)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | |||
|---|---|---|---|---|---|
| δῐκᾱ- | |||||
| ονομαστική | ἡ | δίκη | αἱ | δίκαι | |
| γενική | τῆς | δίκης | τῶν | δικῶν | |
| δοτική | τῇ | δίκῃ | ταῖς | δίκαις | |
| αιτιατική | τὴν | δίκην | τὰς | δίκᾱς | |
| κλητική ὦ! | δίκη | δίκαι | |||
| δυϊκός | |||||
| ονομ-αιτ-κλ | τὼ | δίκᾱ | |||
| γεν-δοτ | τοῖν | δίκαιν | |||
| Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ. | |||||
| 1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | |||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]- δίκη < → λείπει η ετυμολογία
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]δίκη θηλυκό
- απόφαση, καταδίκη, το δίκαιο
- ※ νῦν τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί, παράδειγμα ποιήσατε τοῖς ἄλλοις δικαίοις εἶναι, παρὰ τούτων δίκην λαβόντες (Λυσίας (περίπου 459 - 377 πκε), Κατά Επικράτους)
- τώρα λοιπόν, άνδρες δικαστές, δώστε το παράδειγμα στους άλλους, λαμβάνοντας (απόφαση) καταδίκης για αυτούς (μετάφραση: χρήστες Βικιλεξικού)
- ※ νῦν τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί, παράδειγμα ποιήσατε τοῖς ἄλλοις δικαίοις εἶναι, παρὰ τούτων δίκην λαβόντες (Λυσίας (περίπου 459 - 377 πκε), Κατά Επικράτους)
- (νομικός όρος)
- δίνω ικανοποίηση για έγκλημα
- δίκη (για ιδιωτικό έγκλημα)
- → δείτε τη λέξη γραφή (για δημόσιο έγκλημα)
- → δείτε και τη λέξη Δίκη
Εκφράσεις
[επεξεργασία]- ἀπροστασίου δίκη
- φεύγω δίκην: είμαι κατηγορούμενος σε κάποια δίκη
- διώκω δίκην: είμαι κατήγορος σε μια δίκη
- δίκην δίδωμι (ὐπό τινος): τιμωρούμαι από κάποιον
- δίκην λαμβάνω (παρά τινος): τιμωρώ κάποιον
Συγγενικά
[επεξεργασία] Πηγές
[επεξεργασία]- δίκη - Βασικό Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής - Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία - Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2006‑2008. greek‑language.gr
- δίκη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
- δίκη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'νίκη' (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά θηλυκά (νέα ελληνικά)
- Κληρονομημένες λέξεις από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Νομικοί όροι (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά με κλίση της ομάδας 'γνώμη' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά με κλίση 'δίκη' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'δίκη' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά 1ης κλίσης (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά 1ης κλίσης θηλυκά (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά θηλυκά (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά παροξύτονα (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά θηλυκά παροξύτονα (αρχαία ελληνικά)
- Λέξεις παροξύτονες (αρχαία ελληνικά)
- Ελλείπουσες ετυμολογίες (αρχαία ελληνικά)
- Αρχαία ελληνικά
- Ουσιαστικά (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (αρχαία ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα (αρχαία ελληνικά)
- Νομικοί όροι (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)