δίψα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	δίψα	οι	δίψες
γενική	της	δίψας		—
αιτιατική	τη	δίψα	τις	δίψες
κλητική		δίψα		δίψες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

δίψα < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική δίψα

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈði.psa/

τυπογραφικός συλλαβισμός : δί‐ψα

Ουσιαστικό

δίψα θηλυκό

1. το αίσθημα που προκαλεί η ανάγκη για νερό
2. (μεταφορικά) η μεγάλη επιθυμία για κάτι

   δίψα για ζωή

Μεταφράσεις

    δίψα

αγγλικά : thirst (en) αραβικά : عطش γαλλικά : soif (fr) γερμανικά : Durst (de) ισπανικά : sed (es) ιταλικά : sete (it) ολλανδικά : dorst (nl) οξιτανικά : set (oc) ουγγρικά : szomjúság (hu) πορτογαλικά : sede (pt) ρουμανικά : sete (ro) ρωσικά : жажда (ru) σουηδικά : törst (sv) φινλανδικά : jano (fi)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	δίψᾰ	αἱ	δίψαι
γενική	τῆς	δίψης	τῶν	διψῶν
δοτική	τῇ	δίψῃ	ταῖς	δίψαις
αιτιατική	τὴν	δίψᾰν	τὰς	δίψᾱς
κλητική ὦ!		δίψᾰ		δίψαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		δίψᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		δίψαιν
1η κλίση, ομάδα 'γλῶσσα', Κατηγορία 'δόξα' όπως «δόξα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

δίψα < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

δίψα θηλυκό

• η δίψα

Πηγές

• δίψα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• δίψα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.