διάλειμμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	διάλειμμα	τα	διαλείμματα
γενική	του	διαλείμματος	των	διαλειμμάτων
αιτιατική	το	διάλειμμα	τα	διαλείμματα
κλητική		διάλειμμα		διαλείμματα
Κατηγορία όπως «όνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

διάλειμμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή διάλειμμα (παύση) (αρχαία σημασία: διάκενο, κενό) < διαλείπω + -μα < διά- + λείπω

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈðʝa.li.ma/ και /ˈði̯a.li.ma/

τυπογραφικός συλλαβισμός : δι+ά‐λειμ‐μα

Ομώνυμα / Ομόηχα

• διάλυμα

Ουσιαστικό

διάλειμμα ουδέτερο

• το μικρό χρονικό διάστημα κατά το οποίο σταματά μια δραστηριότητα, συνήθως για να ξεκουραστούν οι συμμετέχοντες

    κάνε επιτέλους ένα διάλειμμα, είσαι στον υπολογιστή δέκα ώρες συνεχώς!

Συγγενικά

• διαλειμματάκι
• διαλειμματικά
• διαλειμματικός

→ και δείτε τις λέξεις διαλείπω και λείπω

Μεταφράσεις

    διάλειμμα

αγγλικά : break (en) γαλλικά : récréation (fr), pause (fr), entracte (fr), mi-temps (fr), break (fr) γερμανικά : Pause (de), Unterbrechung (de) ουκρανικά : перерва (uk) πολωνικά : przerwa (pl) ρωσικά : перерыв (ru), перемена (ru) φινλανδικά : tauko (fi)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	διάλειμμᾰ	τὰ	διαλείμμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	διαλείμμᾰτος	τῶν	διαλειμμᾰ́των
δοτική	τῷ	διαλείμμᾰτῐ	τοῖς	διαλείμμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	διάλειμμᾰ	τὰ	διαλείμμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		διάλειμμᾰ		διαλείμμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		διαλείμμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		διαλειμμᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ὄνομα' όπως «ὄνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

διάλειμμα < διαλείπω + -μα < διά- + λείπω

Ουσιαστικό

διάλειμμα ουδέτερο

• διάκενο, κενό
• (ελληνιστική σημασία) παύση, διάλειμμα

Πηγές

• διάλειμμα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• διάλειμμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.