πενιχρός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	πενιχρός	η	πενιχρή	το	πενιχρό
γενική	του	πενιχρού	της	πενιχρής	του	πενιχρού
αιτιατική	τον	πενιχρό	την	πενιχρή	το	πενιχρό
κλητική		πενιχρέ		πενιχρή		πενιχρό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	πενιχροί	οι	πενιχρές	τα	πενιχρά
γενική	των	πενιχρών	των	πενιχρών	των	πενιχρών
αιτιατική	τους	πενιχρούς	τις	πενιχρές	τα	πενιχρά
κλητική		πενιχροί		πενιχρές		πενιχρά
Κατηγορία όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

που δεν επαρκεί, δεν ικανοποιεί
πενιχρά μέσα

Πώς να ζήσει με μια πενιχρή σύνταξη;

※ Ἀπεσπάσθησαν οὕτω πολλοί, σχεδὸν οἱ ἡμίσεις τῶν ἀνδρῶν. Ὅθεν, ὅταν ἡ διαδήλωσις τοῦ Λάμπρου τοῦ Βατούλα ἔφθασεν εἰς τὴν προκυμαίαν, ἔκαμεν εἰς ὅλους πενιχρὰν ἐντύπωσιν.
⌘ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Οἱ Χαλασοχώρηδες, 1892,

≈ συνώνυμα: ανεπαρκής, λίγος

≠ αντώνυμα: πλουσιοπάροχος^[2]
φτωχός, φτωχικός
※ Τα κτερίσματα αυτού του τάφου, αντίθετα με την πολυτελή κατασκευή του ήταν μάλλον πενιχρά. Βρέθηκαν, εκτός από αβαφή όστρακα, μια μικρή οινοχόη, όμοια με του τάφου Τ1, ένα χάλκινο δαχτυλίδι, μια οστέινη ψήφος, θραύσματα από χάλκινα ενώτια, από τα οποία το ένα με γυάλινα στοιχεία (Εικ. 17) και ένα πολύ μικρό.. (Το Αρχαιολογικό έργο στη Μακεδονία και Θράκη, Τόμος 8, ΑΠΘ, 1998, σελ. 246)
ασήμαντος

πενιχρός

λιγοστός

→ δείτε τη λέξη λιγοστός

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ὁ	πενιχρός	ἡ	πενιχρᾱ́	τὸ	πενιχρόν
γενική	τοῦ	πενιχροῦ	τῆς	πενιχρᾶς	τοῦ	πενιχροῦ
δοτική	τῷ	πενιχρῷ	τῇ	πενιχρᾷ	τῷ	πενιχρῷ
αιτιατική	τὸν	πενιχρόν	τὴν	πενιχρᾱ́ν	τὸ	πενιχρόν
κλητική ὦ!		πενιχρέ		πενιχρᾱ́		πενιχρόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	πενιχροί	αἱ	πενιχραί	τὰ	πενιχρᾰ́
γενική	τῶν	πενιχρῶν	τῶν	πενιχρῶν	τῶν	πενιχρῶν
δοτική	τοῖς	πενιχροῖς	ταῖς	πενιχραῖς	τοῖς	πενιχροῖς
αιτιατική	τοὺς	πενιχρούς	τὰς	πενιχρᾱ́ς	τὰ	πενιχρᾰ́
κλητική ὦ!		πενιχροί		πενιχραί		πενιχρᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	πενιχρώ	τὼ	πενιχρᾱ́	τὼ	πενιχρώ
γεν-δοτ	τοῖν	πενιχροῖν	τοῖν	πενιχραῖν	τοῖν	πενιχροῖν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'ξηρός' όπως «ξηρός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

πενιχρός. ήδη ομηρικό < θέμα πεν- < ρήμα πένομαι (μοχθώ) απ' όπου και πένης. Η κατάληξη, με αναλογία προς το μελιχρός.^[1]^[2]

↑ πένομαι (& πενιχρός) σελ. 1172 - ⌘ Beekes, Robert S. P. (2010) στο Etymological Dictionary of Greek. [Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας] (στα αγγλικά) με την αρωγή του Lucien van Beek. Leiden: Brill. Τόμοι 1‑2.
↑ πενιχρός - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.

πενιχρός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
πενιχρός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.