ποινή

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	ποινή	οι	ποινές
γενική	της	ποινής	των	ποινών
αιτιατική	την	ποινή	τις	ποινές
κλητική		ποινή		ποινές
Κατηγορία όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ποινή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ποινή

ποινή θηλυκό

τιμωρία που επιβάλλεται σε κάποιον που έκανε ένα αδίκημα ή πειθαρχικό παράπτωμα ή παραβίασε / αθέτησε γραπτή συμφωνία
※ Ήξεραν πως αν τους έπιαναν η ποινή θα ήταν θάνατος.
⌘ Πηνελόπη Δέλτα, Για την πατρίδα, 1909

※ Η κλοπή τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη και χρηματική ποινή αν: ... β) ο υπαίτιος αφαιρεί πράγμα επιστημονικής ή καλλιτεχνικής ή αρχαιολογικής ή ιστορικής σημασίας που βρίσκεται σε συλλογή εκτεθειμένη σε κοινή θέα ή σε δημόσιο οίκημα ή σε άλλο δημόσιο τόπο (Νόμος 4619, 2019, Κύρωση του Ποινικού Κώδικα, Ελληνική Δημοκρατία)