χόρτασμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	χόρτασμα	τα	χορτάσματα
γενική	του	χορτάσματος	των	χορτασμάτων
αιτιατική	το	χόρτασμα	τα	χορτάσματα
κλητική		χόρτασμα		χορτάσματα
Συνήθως στον ενικό.
Κατηγορία όπως «όνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χόρτασμα < (κληρονομημένο) ελληνιστική κοινή χόρτασμα (ζωοτροφή ή τορφή για ανθρώπους) < αρχαία ελληνική χορτάζω

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈxoɾ.ta.zma/

τυπογραφικός συλλαβισμός : χόρ‐τα‐σμα

Ουσιαστικό

χόρτασμα ουδέτερο

• ο χορτασμός, ο κορεσμός (για φαγητό ή άλλη ανάγκη)

Άλλες μορφές

• χορτασιά
• χορτασμός
• χόρταση

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις χορταίνω και χόρτο

Μεταφράσεις

    χόρτασμα

αγγλικά : stiety (en)

Πηγές

• χόρτασμα - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	χόρτασμᾰ	τὰ	χορτάσμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	χορτάσμᾰτος	τῶν	χορτασμᾰ́των
δοτική	τῷ	χορτάσμᾰτῐ	τοῖς	χορτάσμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	χόρτασμᾰ	τὰ	χορτάσμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		χόρτασμᾰ		χορτάσμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		χορτάσμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		χορτασμᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ὄνομα' όπως «ὄνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χόρτασμα (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική χορτάζω, χορτασ- + -μα

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇒ νέα ελληνικά: χόρτασμα (με διαφορετική σημασία)

Ουσιαστικό

χόρτασμα, -ατος ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

1. ζωοτροφή, όπως σανός
2. τροφή για ανθρώπους

Συγγενικά

• χορτασία
• χορτασμός

→ και δείτε τις λέξεις χορτάζω και χόρτος

Πηγές

• χόρτασμα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• χόρτασμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.