αειθαλής

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: ἀειθαλής

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός      
γένη → αρσενικό θηλυκό ουδέτερο
ονομαστική ο αειθαλής η αειθαλής το αειθαλές
      γενική του αειθαλούς της αειθαλούς του αειθαλούς
    αιτιατική τον αειθαλή την αειθαλή το αειθαλές
     κλητική αειθαλή(ς) αειθαλής αειθαλές
↓ πτώσεις   πληθυντικός  
γένη → αρσενικό θηλυκό ουδέτερο
ονομαστική οι αειθαλείς οι αειθαλείς τα αειθαλή
      γενική των αειθαλών των αειθαλών των αειθαλών
    αιτιατική τους αειθαλείς τις αειθαλείς τα αειθαλή
     κλητική αειθαλείς αειθαλείς αειθαλή
Κατηγορία όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία [επεξεργασία]

αειθαλής < ελληνιστική κοινή ἀειθαλής < ἀεί + θάλλω

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /a.i.θaˈlis/
τυπογραφικός συλλαβισμός: α‐ει‐θα‐λής

Επίθετο[επεξεργασία]

αειθαλής, -ής, -ές

  1. (για φυτά) που δεν ρίχνει τα φύλλα του το χειμώνα
    το πεύκο είναι ένα αειθαλές δέντρο
  2. (μεταφορικά) γεμάτος ζωή και ενέργεια, ακόμη και σε μεγάλη ηλικία
    αειθαλής γέροντας

Συνώνυμα[επεξεργασία]

Αντώνυμα[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]