κάρα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	κάρα	οι	κάρες
γενική	της	κάρας	των	καρών
αιτιατική	την	κάρα	τις	κάρες
κλητική		κάρα		κάρες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κάρα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κάρα (θηλυκό) < αρχαία ελληνική κάρα (ουδέτερο) ή κάρη (θηλυκό)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈka.ɾa/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κά‐ρα

Ουσιαστικό

κάρα θηλυκό

• κεφαλή ιερού λειψάνου

Μεταφράσεις

    κάρα

αγγλικά : saint (en)'s skull (en)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Αυτή η σελίδα μπήκε στον κατάλογο των κλίσεων που χρειάζονται έλεγχο.

Ετυμολογία

κάρα < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ḱérh₂sō (*ḱr̥h₂-(e)s-n-) < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *ḱerh₂- (κεφάλι). Συγγενή: λατινική cerebrum (εγκέφαλος, κρανίο), σανσκριτική शिरस् (śiras), περσική سر (sær, κεφάλι), γερμανική Hirn (εγκέφαλος)

Ουσιαστικό

κάρα (ελληνιστική κοινή: θηλυκό· αρχαία ελληνική: ουδέτερο)

1. κεφάλι
2. άνω άκρο
3. κορυφή
4. χείλος ποτηριού
5. (συνεκδοχικά) πρόσωπο, άνθρωπος

   ※  5ος αιώνας πκε ⌘ Σοφοκλής, Αντιγόνη, στίχος 1

   ὦ κοινὸν αὐτάδελφον Ἰσμήνης κάρα

   πολυαγαπημένη μου αδερφή Ισμήνη

   ※  5ος αιώνας πκε, ⌘ Ευριπίδης, Ἱππόλυτος, 198

   αἴρετέ μου δέμας, ὀρθοῦτε κάρα·

   Το κορμί μου κρατάτε! Κι απάνου το κεφάλι μου ορθώστε

   Μετάφραση (1965): Κώστας Βάρναλης @greek‑language.gr

Άλλες μορφές

• επικός, ιωνικός τύπος : κάρη

Πηγές

• κάρα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κάρα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.