τεῦχος
Αρχαία ελληνικά (grc)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | |||
|---|---|---|---|---|---|
| τευχεσ- | |||||
| ονομαστική | τὸ | τεῦχος | τὰ | τεύχη - τεύχεᾰ | |
| γενική | τοῦ | τεύχους - τεύχεος | τῶν | τευχῶν - τευχέων | |
| δοτική | τῷ | τεύχει - τεύχεῐ̈ | τοῖς | τεύχεσῐ(ν) | |
| αιτιατική | τὸ | τεῦχος | τὰ | τεύχη - τεύχεα | |
| κλητική ὦ! | τεῦχος | τεύχη - τεύχεα | |||
| δυϊκός | |||||
| ονομ-αιτ-κλ | τὼ | τεύχει - τεύχεε | |||
| γεν-δοτ | τοῖν | τευχοῖν - τευχέοιν | |||
| 3η κλίση, Κατηγορία 'βέλος' όπως «σκεῦος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | |||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- τεῦχος < τεύχω (φτιάχνω, κατασκευάζω) < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *dheugh- (> τυγχάνω)
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
τεῦχος ουδέτερο
Εκφράσεις
[επεξεργασία]- τεῦχος νεοσσῶν: αβγό
Συγγενικά
[επεξεργασία]
Πηγές
[επεξεργασία]
- τεῦχος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
- τεῦχος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, ed. Hachette, 1901, 865-866
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά με κλίση 'βέλος' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'σκεῦος' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά 3ης κλίσης (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά 3ης κλίσης ουδέτερα (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά ουδέτερα (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά προπερισπώμενα (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά ουδέτερα προπερισπώμενα (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'βέλος' προπερισπώμενα (αρχαία ελληνικά)
- Λέξεις προπερισπώμενες (αρχαία ελληνικά)
- Αρχαία ελληνικά
- Ουσιαστικά (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (αρχαία ελληνικά)
- Οπλισμός (αρχαία ελληνικά)
- Ναυτικοί όροι (αρχαία ελληνικά)
- Ελληνιστική σημασία για αρχαίες λέξεις
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)