παρελθόν

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	παρελθόν	τα	παρελθόντα
γενική	του	παρελθόντος	των	παρελθόντων
αιτιατική	το	παρελθόν	τα	παρελθόντα
κλητική		παρελθόν		παρελθόντα
Κατηγορία όπως «παρόν» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παρελθόν < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική παρελθόν,^[1] ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο της μετοχής παρελθών, μετοχή ενεργητικού αορίστου του ρήματος πάρειμι / παρέρχομαι < παρ- + ἐλθών → δείτε παρά + εἶμι / ἔρχομαι

Ουσιαστικό

παρελθόν ουδέτερο

το χρονικό διάστημα πριν από αυτή τη στιγμή, ο χρόνος που πέρασε, σε αντιδιαστολή με το παρόν και το μέλλον
Aυτό που με τρομάζει για το παρελθόν είναι ότι όσο ο καιρός προχωρά, τόσο αυτό πάει όλο και πιο πίσω και για το μέλλον ότι όλο και πιο πολύ με πλησιάζει.

※ Υπάρχουν πολλά μυθιστορήματα και ταινίες επιστημονικής φαντασίας, όπου παρουσιάζονται άτομα που προσπαθούν να αλλάξουν το παρελθόν, ή θέλουν να γνωρίσουν το μέλλον. (Δημήτριος, Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, Σ. Δαμασκηνός, Αφιέρωμα στον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, εκδ. Σάκκουλα - Ευνομία, 2002)
ό,τι είναι χρονικά περασμένο, τα γεγονότα που συνέβησαν σε περασμένους καιρούς, η περασμένη ζωή ατόμων, ομάδων, λαών, η ιστορία τους
ένδοξο παρελθόν

※ Κική Δημουλά, [1931-2020], Αρχαίο θέατρο Αιγές-Αιγείρα, (2014). Δημόσιος καιρός. Αθήνα, εκδόσεις: Ίκαρος @greek-language.gr
Το παρελθόν
αναγνωρίζει τον εαυτό του
μόνον ερειπωμένον.
Άσ’ το λοιπόν
όπως το διαφύλαξε στα έγκατά της
η κληρονόμος φθορά
αφού το ξέρεις
μπαλώματα
δεν επιδέχεται η αθανασία.

※ Το άτομο από σώμα γίνεται σκιά, από σαρκική ύπαρξη, σκιώδης πρόγονος, από απτή παρουσία, τοτέμ και φόβητρο του παρελθόντος. (περιοδικό Διαβάζω, τεύχη 377-380, 1997)
βεβαρυμένος προηγούμενος βίος
Η γυναίκα που πήρες έχει παρελθόν.