καριόλα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	καριόλα	οι	καριόλες
γενική	της	καριόλας		—
αιτιατική	την	καριόλα	τις	καριόλες
κλητική		καριόλα		καριόλες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

καριόλα < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική καριόλα < ιταλική carriola (στη σημασία: κρεβατάκι για μωρά), υποκοριστικό του carro < λατινική carrus

Προφορά

ΔΦΑ : /kaɾˈʝo.la/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κα‐ριό‐λα

Ουσιαστικό 1

καριόλα θηλυκό (αρσενικό καριόλης)

• (υβριστικό) πόρνη, ανήθικη γυναίκα

    Άντε μωρή καριόλα από δω.

  ≈ συνώνυμα: πουτάνα

Συγγενικά

• καριόλης
• καριόλικος

Μεταφράσεις

    καριόλα

→ δείτε τη λέξη πουτάνα

Ουσιαστικό 2

καριόλα θηλυκό

• (έπιπλο, παρωχημένο) μεταλλικό κρεβάτι

Μεταφράσεις

    καριόλα

γαλλικά :lit (fr) en bois (fr) ιταλικά : carriola (it)

Πηγές

• καριόλης, καριόλα - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας

---

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

καριόλα < (άμεσο δάνειο) ιταλική carriola (στη σημασία:κρεβατάκι για μωρά), υποκοριστικό του carro < λατινική carrus (κάρο)

Ουσιαστικό

καριόλα θηλυκό

• (έπιπλο) μεταλλικό κρεβάτι

    σιδηρή καριόλα

Πηγές

• καριόλα -  Επιτομή του Λεξικού ⌘ Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα].