πάππος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	πάππος	οι	πάπποι
γενική	του	πάππου	των	πάππων
αιτιατική	τον	πάππο	τους	πάππους
κλητική		πάππε		πάπποι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πάππος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική πάππος (βοτανική: μεταφραστικό δάνειο από την αγγλική pappus)

Προφορά

ΔΦΑ : /paˈpos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πάπ‐πος

Ουσιαστικό

πάππος αρσενικό

1. (οικογένεια) παππούς
2. (βοτανική) το σύνολο από λεπτές τρίχες και άκανθες ή η μεμβρανώδης στεφάνη που βρίσκεται στην κορυφή του αχαινίου πολλών συνθέτων, αποτελεί μετασχηματισμένο κάλυκα του άνθους και διευκολύνει τη διασπορά του καρπού, κυρίως με τον άνεμο

Εκφράσεις

• πάππου προς πάππου: πατροπαράδοτα, από γενιά σε γενιά, από οικογενειακή παράδοση

Μεταφράσεις

    βοτανική

αγγλικά : pappus (en) γαλλικά : aigrette (fr), pappus (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	πάππος	οἱ	πάπποι
γενική	τοῦ	πάππου	τῶν	πάππων
δοτική	τῷ	πάππῳ	τοῖς	πάπποις
αιτιατική	τὸν	πάππον	τοὺς	πάππους
κλητική ὦ!		πάππε		πάπποι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πάππω
γεν-δοτ	τοῖν		πάπποιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πάππος < (στην παιδική γλώσσα)

Ουσιαστικό

πάππος αρσενικό

• (οικογένεια) παππούς

Συγγενικά

→ δείτε τη λέξη πάππας και

• ἄπαππος
• ἀποπαππόομαι
• ἀπόπαππος
• ἐκπαππόομαι
• ἔκπαππος
• ἐπίπαππος
• ὁλόπαππος
• παππασμός
• παππάζω
• παππεπίπαππος
• πάππης
• παππίας
• παππίδιον
• παππίης
• παππικός
• παπποκτόνος
• Πάππος
• παπποσπέρματα
• παπποφόνος
• παππώδης
• παππωνυμικῶς
• παππῷος
• προπαππικός
• πρόπαππος
• τρίπαππος
• φιλόπαππος
• Φιλόπαππος

Πηγές

• πάππος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πάππος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.