παράδοση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	παράδοση	οι	παραδόσεις
γενική	της	παράδοσης*	των	παραδόσεων
αιτιατική	την	παράδοση	τις	παραδόσεις
κλητική		παράδοση		παραδόσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, παραδόσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παράδοση < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική παράδο(σις) + -ση < παραδίδω < παρά- + δίδω, δόσις

Προφορά

ΔΦΑ : /paˈɾa.ðo.si/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πα‐ρά‐δο‐ση

Ουσιαστικό

παράδοση θηλυκό

το να παραδίδεις κάτι σε κάποιον, η μεταφορά ενός αντικειμένου σε κάποιον, το δόσιμο
Το δέμα μάς ήρθε με παράδοση κατ’ οίκον.

≠ αντώνυμα: παραλαβή
το να παραδίνεται κάποιος (πχ στον εχθρό ή ο καταζητούμενος στην αστυνομία)
η διδασκαλία της επόμενης ενότητας από τον καθηγητή ή τον δάσκαλο
το μάθημα αρχίζει με την εξέταση των διδαχθέντων και συνεχίζεται με την παράδοση
τα έθιμα και οι συνήθειες των ανθρώπων, που διατηρούνται από γενιά σε γενιά· οι παγιωμένες συνήθειες ή πρακτικές σε διάφορους τομείς δραστηριότητας
※ Έτσι και το μυθιστόρημα του Ροΐδη αποτελεί ένα πολυδιαστρωματωμένο παλίμψηστο, όπου φράσεις-αποσπάσματα από έργα της φιλοσοφικής και θρησκευτικής παράδοσης -ελληνικής και ευρωπαϊκής- μεταφέρονται στα συμφραζόμενα της Πάπισσας, […].
Ειρήνη Χατζοπούλου, «Η Πάπισσα Ιωάννα του Εμμανουήλ Ροΐδη: μια πρόταση πρώιμου νεωτερικού-ναρκισσιστικού μυθιστορήματος»], [σ. 4]. Από τα Πρακτικά του 5ου Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών (ΕΕΝΣ), με θέμα: Συνέχειες, ασυνέχειες, ρήξεις στον ελληνικό κόσμο (1204-2014): οικονομία, κοινωνία, ιστορία, λογοτεχνία (Θεσσαλονίκη, 2-5 Οκτωβρίου 2014). Στον ιστότοπο της ΕΕΝΣ· πρόσβαση: 2022-09-09.

※ Μαζί με τις κοινωνικές έξεις και παραδόσεις, το αόρατο χέρι της αγοράς όφειλε ακόμα να αντιμετωπίζεται με ιστορική και αξιακή αποστασιοποίηση (Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, Η γυμνή βασίλισσα, Έργα και ημέρες του οικονομικού λόγου, 2014)