ρίψη
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | η | ρίψη | οι | ρίψεις |
| γενική | της | ρίψης* | των | ρίψεων |
| αιτιατική | τη | ρίψη | τις | ρίψεις |
| κλητική | ρίψη | ρίψεις | ||
| * παλιότερος λόγιος τύπος, ρίψεως | ||||
| Κατηγορία όπως «λύση» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- ρίψη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ῥῖψις < ῥίπτω
Προφορά
[επεξεργασία]
- ΔΦΑ : /ˈɾi.psi/
- τυπογραφικός συλλαβισμός : ρί‐ψη
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
ρίψη θηλυκό
- η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του ρίπτω / ρίχνω
- η πρόκληση πτώσης ενός αντικειμένου ή προσώπου
- το πέταγμα ενός αντικειμένου προς μια ορισμένη κατεύθυνση
- (αθλητισμός) το πέταγμα ακοντίου, σφαίρας, σφύρας κ.λπ. σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'λύση' (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά θηλυκά (νέα ελληνικά)
- Λόγια διαχρονικά δάνεια από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Αθλητισμός (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)