σαλαμάνδρα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	σαλαμάνδρα	οι	σαλαμάνδρες
γενική	της	σαλαμάνδρας	των	σαλαμανδρών
αιτιατική	τη	σαλαμάνδρα	τις	σαλαμάνδρες
κλητική		σαλαμάνδρα		σαλαμάνδρες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σαλαμάνδρα ήδη τον 4ο αιώνα πκε στον Αριστοτέλη < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική σαλαμάνδρα

Ουσιαστικό

σαλαμάνδρα θηλυκό

(αμφίβιο, ερπετό) είδος αμφιβίου που μοιάζει με σαύρα και συχνά συγχέεται με αυτές
※ Ποτέ και κανένας δεν είχε υπεκφύγει την ουσία μιας ερώτησης με τόσα πολλά φούμαρα. Είναι παραπάνω από προφανές, εάν δεν έχεις τη νοημοσύνη σαλαμάνδρας, πως ούτε η αγάπη, ούτε η θέληση, ούτε η ευτυχία, ούτε καμία άλλη παπαριά ήταν υπεύθυνη για τη διάρροια δύο χιλιάδων τριακοσίων σελίδων. (Πέτρος Τατσόπουλος, Η κυρία που λυπάται, εκδ. Μεταίχμιο, 2018)

Δείτε επίσης

σαλαμάνδρα στη Βικιπαίδεια

Μεταφράσεις

σαλαμάνδρα

Αρχαία ελληνικά (grc)

	δυϊκός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	σαλαμάνδρᾱ	αἱ	σαλαμάνδραι
γενική	τῆς	σαλαμάνδρᾱς	τῶν	σαλαμανδρῶν
δοτική	τῇ	σαλαμάνδρᾳ	ταῖς	σαλαμάνδραις
αιτιατική	τὴν	σαλαμάνδρᾱν	τὰς	σαλαμάνδρᾱς
κλητική ὦ!		σαλαμάνδρᾱ		σαλαμάνδραι
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		σαλαμάνδρᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		σαλαμάνδραιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σαλαμάνδρα < Σύμφωνα με τον Beekes μάλλον έχει προελληνική προέλευση δεδομένου ότι η δομή της λέξης δεν είναι ινδοευρωπαϊκής προέλευσης.^[1] ή είναι άγνωστης ετυμολογίας σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη.^[2]

Ουσιαστικό

σαλαμάνδρα, -ας θηλυκό

(αμφίβιο, ερπετό) σαλαμάνδρα
※ 4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοτέλης, Τῶν περὶ τὰ ζῷα ἱστοριῶν, 5, 19 @scaife.perseus
Ὅτι δ’ ἐνδέχεται μὴ κάεσθαι συστάσεις τινὰς ζῴων, ἡ σαλαμάνδρα ποιεῖ φανερόν· αὕτη γάρ, ὡς φασί, διὰ πυρὸς βαδίζουσα κατασβέννυσι τὸ πῦρ.

※ 2ος κε αιώνας ⌘ Γαληνός, De temperamentis, 3.4 @scaife.perseus
ὡς γὰρ καὶ ἡ σαλαμάνδρα μέχρι μέν τινος οὐδὲν ὑπὸ πυρὸς πάσχει, κατακαίεται δ’, εἰ πλείονα χρόνον πλησιάσειεν, οὕτω καὶ μανδραγόρας καὶ κώνειον καὶ μηκώνιον καὶ ψύλλιον ἐπὶ βραχὺ μὲν ὁμιλήσαντα πυρὶ τὴν οἰκείαν ἔτι διαφυλάττει κρᾶσιν,

Παράγωγα

σαλαμάνδρειος

Απόγονοι

σαλαμάνδρα (αρχαία ελληνικά)

⇒ νέα ελληνικά: σαλαμάνδρα

↷ λατινικά: salamandra

→ αγγλικά: salamander

→ ιταλικά: salamandra

→ ισπανικά: salamandra

→ πορτογαλικά: salamandra

→ γερμανικά: Salamander

Αναφορές

↑ s.v.- «σαλαμάνδρα» σελ. 1303 - Beekes, Robert S. P. (2010) στο Etymological Dictionary of Greek. [Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας] (στα αγγλικά) με την αρωγή του Lucien van Beek. Leiden: Brill. Τόμοι 1‑2.
↑ σαλαμάνδρα - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.

Πηγές

σαλαμάνδρα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.

[1] s.v.- «σαλαμάνδρα» σελ. 1303 - Beekes, Robert S. P. (2010) στο Etymological Dictionary of Greek. [Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας] (στα αγγλικά) με την αρωγή του Lucien van Beek. Leiden: Brill. Τόμοι 1‑2.

[2] σαλαμάνδρα - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.

[1]

[2]