παράταξη

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική η παράταξη οι παρατάξεις
      γενική της παράταξης
& παρατάξεως
των παρατάξεων
    αιτιατική την παράταξη τις παρατάξεις
     κλητική παράταξη παρατάξεις
Παράρτημα

Ετυμολογία [επεξεργασία]

παράταξη < αρχαία ελληνική παράταξις < παρατάσσω < παρά + τάσσω (3: (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική front. 4: (σημασιολογικό δάνειο) γαλλική parataxe)

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /pa.'ra.ta.ksi/

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

παράταξη θηλυκό

  1. η ένταξη κάποιων πραγμάτων ή προσώπων σε μια σειρά
  2. (στρατιωτικός όρος) κανονικός στρατιωτικός σχηματισμός (στρατιωτών, οχημάτων, αρμάτων, πλοίων κ.ά.) για άμυνα ή επίθεση
  3. (πολιτική) πολιτική (συνδικαλιστική ή άλλη) ομάδα ανθρώπων με οργάνωση, κοινές επιδιώξεις και πρακτικές
  4. (γραμματική) σύνταξη κατά την οποία συνδέονται (με παρατακτικούς συνδέσμους) όμοιοι όροι ή προτάσεις (κύριες με κύριες ή δευτερεύουσες με δευτερεύουσες)
     αντώνυμα: υπόταξη

Εκφράσεις[επεξεργασία]

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]