κόμμα

Δείτε επίσης : Κόμμα, κώμα, κῶμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	κόμμα	τα	κόμματα
γενική	του	κόμματος	των	κομμάτων
αιτιατική	το	κόμμα	τα	κόμματα
κλητική		κόμμα		κόμματα
Κατηγορία όπως «κύμα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

κόμμα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κόμμα (κομμένο κομμάτι) < αρχαία ελληνική κόμμα (σφραγίδα σε νόμισμα)^[1] < κόπτω, μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική parti

κόμμα ουδέτερο

(πολιτική) συγκροτημένος πολιτικός οργανισμός που, προβάλλοντας την ιδεολογία και τις θέσεις του, διεκδικεί συμμετοχή στους πολιτικούς θεσμούς ενός κράτους, ή ενός διακρατικού συστήματος (όπως λ.χ. η Ευρωπαϊκή Ένωση), όπου λειτουργούν ιδεολογικά συγγενή εθνικά κόμματα
※ αποχώρησε από το κόμμα, καταγγέλοντας, με σχετική δήλωσή του, τον εκ Κρήτης πολιτικό για τη δημιουργία τεχνητής κρίσης ηγεσίας, προκειμένου να αποσιωπήσει τα μεγάλα προβλήματα της παράταξης και να μετατρέψει ένα κόμμα αρχών σε προσωποπαγές κόμμα. (Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, Όπως τα έζησα (1981-1993), εκδ. Πατάκη, 2018)
σημείο στίξης το οποίο χωρίζει προτάσεις, όρους προτάσεων, φράσεις κτλ.
σύμβολο: ,

Δείτε τους κανόνες για το κόμμα στο Παράρτημα:Γραμματική

≈ συνώνυμα: υποστιγμή
(μαθηματικά) η υποδιαστολή

κάνω κόμμα (με κάποιον): συνεργάζομαι (με κάποιον), συνήθως εναντίον κάποιου άλλου
έκαναν κι οι δυό τους κόμμα εναντίον μου

πολιτική οργάνωση

σημείο στίξης

μαθηματικά

	δυϊκός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	κόμμᾰ	τὰ	κόμμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	κόμμᾰτος	τῶν	κομμᾰ́των
δοτική	τῷ	κόμμᾰτῐ	τοῖς	κόμμᾰσῐ (ν)
αιτιατική	τὸ	κόμμᾰ	τὰ	κόμμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		κόμμᾰ		κόμμᾰτᾰ
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κόμμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		κομμᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'κτῆμα' όπως «κτῆμα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

κόμμα < από το ρήμα κόπτω, θέμα κοπ- + -μα

κόμμα, -ατος ουδέτερο

το κομμάτι που αποχωρίζεται από ένα σύνολο
σφραγίδα ή αποτύπωμα νομίσματος
※ 5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Βάτραχοι, στίχ. 726
ἀλλὰ τούτοις τοῖς πονηροῖς χαλκίοις // χθές τε καὶ πρώην κοπεῖσι τῷ κακίστῳ κόμματι.
νόμισμα
※ 5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Βάτραχοι, στίχ. 890
ἴδιοί τινές σοι, κόμμα καινόν;
το άχυρο που απομένει όταν αλωνιστεί το σιτάρι
μωλώπισμα
(ελληνιστική κοινή, γραμματική) μικρό μέρος περιόδου του προφορικού ή γραπτού λόγου, κώλο

πονηροῦ κόμματος
1. (για νόμισμα με κακή αποτύπωση)

2. (για πρόσωπο με κακό χαρακτήρα)

κόμμα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
κόμμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.