αίσθηση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	αίσθηση	οι	αισθήσεις
γενική	της	αίσθησης*	των	αισθήσεων
αιτιατική	την	αίσθηση	τις	αισθήσεις
κλητική		αίσθηση		αισθήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, αισθήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αίσθηση < αρχαία ελληνική αἴσθησις < αἰσθάνομαι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₂ewisd- < *h₂ew- (βλέπω, παρατηρώ)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈe.sθi.si/

Ουσιαστικό

αίσθηση θηλυκό

λειτουργία του οργανισμού με την οποία προσλαμβάνονται τα ερεθίσματα του εξωτερικού περιβάλλοντος (όραση, ακοή, αφή, γεύση, όσφρηση)
η εντύπωση που δημιουργείται από τις αισθήσεις, το αίσθημα
Δεν αντέχει την αίσθηση του κρύου νερού στην πλάτη.
γνώση και ευαισθησία σχετικά με κάτι, η ικανότητα αντίληψης και αξιολόγησης
η αίσθηση του ωραίου, η αίσθηση του μέτρου

※ Η ψυχολατρία (ανιμισμός) που διακρίνεται σε όλο το μυθιστόρημα, η έλλειψη κάθε αισθήματος αυτού που αποκαλούμε παράδοση, το διαρκές παρόν της πρωτόγονης συνείδησης διασαλεύονται από την ανάδυση της ατομικότητας που επιθυμεί να διαφέρει, να δημιουργήσει το χρόνο της και να δηλώνει σε συλλογικό επίπεδο τη διαφορετική της χρονική αίσθηση. (περιοδικό Διαβάζω, τεύχη 377-380, 1997)
εντύπωση, όχι απαραιτήτως θεμελιωμένη
Αυτός ο άνθρωπος μου δίνει την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του.
- κάνω αίσθηση: εντυπωσιάζω
προαίσθημα

Εκφράσεις

αίσθηση του χιούμορ: η ικανότητα του να εκφράζεται ή/και να αντιλαμβάνεται κάποιος το χιούμορ
έκτη αίσθηση: η διαίσθηση
χάνω τις αισθήσεις μου: λιποθυμώ
ξαναβρίσκω τις αισθήσεις μου: συνέρχομαι από λιποθυμία