φθόγγος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	φθόγγος	οι	φθόγγοι
γενική	του	φθόγγου	των	φθόγγων
αιτιατική	τον	φθόγγο	τους	φθόγγους
κλητική		φθόγγε		φθόγγοι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φθόγγος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική φθόγγος

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈfθoŋ.ɡos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : φθόγ‐γος

Ουσιαστικό

φθόγγος αρσενικό

1. ο ήχος της έναρθρης φωνής του ανθρώπου
2. (γλωσσολογία, φωνητική) η ελάχιστη ηχητική μονάδα στην οποία μπορεί να αναλυθεί ένα ηχητικό γλωσσικό σημείο (λέξη)

     Στο ΔΦΑ κάθε σύμβολο αντιστοιχεί σε έναν φθόγγο.

   < υπώνυμα: ημίφωνο, σύμφωνο, φωνήεν

   → δείτε τους όρους δίφθογγος και φώνημα

3. (μουσική) μουσικός ήχος

     Υπάρχουν επτά μουσικοί φθόγγοι.

   • (το αντίστοιχο γραφικό σύμβολο, δηλαδή το γράμμα της γλώσσας ή το φθογγόσημο, η νότα)

Συγγενικά

διφθογγοποίηση δίφθογγος μονοφθογγισμός φθογγικός φθογγόγραμμα φθογγογραφία φθογγολογία φθογγολογικό φθογγολογικός φθογγόσημο

ρίζα φθεγ- απόφθεγμα αποφθεγματικός επίφθεγμα φθέγγομαι

Αναφορές

Μεταφράσεις

    φθόγγος

αγγλικά : sound (en), phone (en), note (en) γαλλικά : son (fr), phonème (fr) γερμανικά : Laut (de)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	φθόγγος	οἱ	φθόγγοι
γενική	τοῦ	φθόγγου	τῶν	φθόγγων
δοτική	τῷ	φθόγγῳ	τοῖς	φθόγγοις
αιτιατική	τὸν	φθόγγον	τοὺς	φθόγγους
κλητική ὦ!		φθόγγε		φθόγγοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		φθόγγω
γεν-δοτ	τοῖν		φθόγγοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

φθόγγος < φθέγγομαι

Ουσιαστικό

φθόγγος

1. κάθε διακριτός ήχος, ιδιαίτερα αυτός που παράγεται από τον άνθρωπο

   γόων οὐκ ἀσήμονες φθόγγοι

2. ήχος φυσικός

   φθόγγος οὔτ᾽ ὀρνίθων οὔτε θαλάσσης

3. φωνή, κουβέντα
4. λόγος

   φθόγγος ἔμμετρος (:ο ποιητικός λόγος)

5. γλώσσα,λαλιά

   ※  μή μοι πόλιν γε πρυμνόθεν πανώλεθρον ἐκθαμνίσητε δῃάλωτον, Ἑλλάδος φθόγγον χέουσαν, ἐλευθέραν δὲ γῆν τε καὶ Κάδμου πόλιν (εκλιπαρώντας τούς θεούς να μην αφήσουν να πέσει στα χέρια των εχθρών η πόλη που "μιλάει τη γλώσσα την ελληνική")

   Αισχύλος, Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας, 73 @greek‑language.gr

6. άρθρωση, συλλαβή

   ※  φωνῆς μὲν οὔ, φθόγγου δὲ μετέχοντά τινος (για τα ημίφωνα σε σχέση με τα σύμφωνα) Πλάτωνας, Φίληβος, 18c)

7. ο ήχος της μουσικής, ο φθόγγος, η νότα

   λωτὸς φθόγγον κελάδει (ο αυλός έβγαζε γλυκό ήχο)

Πηγές

• φθόγγος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• φθόγγος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.