βλάχος

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: Βλάχος

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο βλάχος οι βλάχοι
      γενική του βλάχου των βλάχων
    αιτιατική τον βλάχο τους βλάχους
     κλητική βλάχο βλάχοι
Παράρτημα

Ετυμολογία [επεξεργασία]

βλάχος < μεσαιωνική ελληνική Βλάχος < πρωτοσλαβική *volxъ < πρωτογερμανική *walhaz (Χρειάζεται τεκμηρίωση…)

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /ˈvla.xɔs/

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

βλάχος αρσενικό (θηλυκό: βλάχα)

  1. που εκτός από τη μητρική του γλώσσα (π.χ. ελληνικά) μιλάει και τη βλάχικη
  2. (μεταφορικά) επαρχιώτης
     συνώνυμα: χωριάτης
     αντώνυμα: πρωτευουσιάνος
  3. (μεταφορικά) (μειωτικό) που δεν έχει αποκτήσει τους τρόπους, τη νοοτροπία και την προφορά των κατοίκων της πρωτεύουσας
     συνώνυμα: αγροίκος, άξεστος
  4. (ιχθυολογία) είδος ψαριού (Polyprion americanum - Πολυπρίων ο αμερικανός), συγγενές του ροφού, της σφυρίδας και της στήρας, ανήκει στην οικογένεια των σερανιδών
     συνώνυμα: πίγκα

Εκφράσεις[επεξεργασία]

  • εμείς οι βλάχοι, όπως λάχει: το λέει κάποιος που είναι βολικός και προσαρμόζεται εύκολα
  • πονηρός ο βλάχος: λέγεται για κάποιον που τελικά φέρθηκε έξυπνα

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Σύνθετα[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]