κωπήλατος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	κωπήλατος	η	κωπήλατη	το	κωπήλατο
γενική	του	κωπήλατου	της	κωπήλατης	του	κωπήλατου
αιτιατική	τον	κωπήλατο	την	κωπήλατη	το	κωπήλατο
κλητική		κωπήλατε		κωπήλατη		κωπήλατο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	κωπήλατοι	οι	κωπήλατες	τα	κωπήλατα
γενική	των	κωπήλατων	των	κωπήλατων	των	κωπήλατων
αιτιατική	τους	κωπήλατους	τις	κωπήλατες	τα	κωπήλατα
κλητική		κωπήλατοι		κωπήλατες		κωπήλατα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

κωπήλατος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κωπήλατος < αρχαία ελληνική κωπηλάτης. Μορφολογικά αναλύεται σε κωπ(ίον) + -ήλατος (< ἐλαύνω)

Προφορά

ΔΦΑ : /koˈpi.la.tos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κω‐πή‐λα‐τος

Επίθετο

κωπήλατος, -η, -ο

• (ναυτικός όρος) που κινείται με κουπιά

Συγγενικά

• κωπηλατικός
• → και δείτε τις λέξεις κωπηλατώ, κουπί και ελαύνω

Μεταφράσεις

    κωπήλατος

γαλλικά : à rame (fr) πολωνικά : wiosłowy (pl)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	κωπήλατος	τὸ	κωπήλατον
γενική	τοῦ/τῆς	κωπηλάτου	τοῦ	κωπηλάτου
δοτική	τῷ/τῇ	κωπηλάτῳ	τῷ	κωπηλάτῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	κωπήλατον	τὸ	κωπήλατον
κλητική ὦ!		κωπήλατε		κωπήλατον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	κωπήλατοι	τὰ	κωπήλατᾰ
γενική	τῶν	κωπηλάτων	τῶν	κωπηλάτων
δοτική	τοῖς/ταῖς	κωπηλάτοις	τοῖς	κωπηλάτοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	κωπηλάτους	τὰ	κωπήλατᾰ
κλητική ὦ!		κωπήλατοι		κωπήλατᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	κωπηλάτω	τὼ	κωπηλάτω
γεν-δοτ	τοῖν	κωπηλάτοιν	τοῖν	κωπηλάτοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

κωπήλατος (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική κωπηλατ(έω) + -ος. Μορφολογικά αναλύεται σε κωπ(ίον) + -ήλατος (< ἐλαύνω)

Επίθετο

κωπήλατος, -ος, -ον

• (ελληνιστική κοινή) κωπήλατος

Συνώνυμα

• κωπήρης

Πηγές

• κωπήλατος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.