ορίζοντας

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	ορίζοντας	οι	ορίζοντες
γενική	του	ορίζοντα	των	οριζόντων
αιτιατική	τον	ορίζοντα	τους	ορίζοντες
κλητική		ορίζοντα		ορίζοντες
Κατηγορία όπως «φύλακας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ορίζοντας < ουσιαστικοποιημένο αρσενικό της μετοχής ορίζων με νεότερη κατάληξη < αρχαία ελληνική ὁρίζων (κύκλος), μετοχή ενεργητικού ενεστώτα του ρήματος ὁρίζω

ορίζοντας αρσενικό

η νοητή γραμμή που χωρίζει τον ουρανό από τη γη στο οπτικό πεδίο του παρατηρητή
※ Το θολό φινιστρίνι καδράριζε το γκρίζο περίγραμμα της στεριάς που ξεμύτιζε πέρα στον ορίζοντα με την μπλε λωρίδα να έρχεται και να φεύγει, μέχρι που το πελώριο κύμα θρυμμάτισε την εικόνα, την εξαφάνισε πίσω από το ανεμοβρόχι. (Μαίρη Βασάλου, Η πόρτα: μυθιστόρημα, εκδ. Καστανιώτη, 2001, σελ. 347)
το οπτικό πεδίο του παρατηρητή
(μεταφορικά) η πραγματικότητα γύρω μας σε μια δεδομένη στιγμή

→ και δείτε τις λέξεις ορίζω και όρος

ορίζοντας

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	ορίζων & ορίζοντας	η	ορίζουσα	το	ορίζον
γενική	του	ορίζοντος & ορίζοντα	της	ορίζουσας & οριζούσης^*	του	ορίζοντος
αιτιατική	τον	ορίζοντα	την	ορίζουσα	το	ορίζον
κλητική		ορίζων & ορίζοντα		ορίζουσα		ορίζον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	ορίζοντες	οι	ορίζουσες	τα	ορίζοντα
γενική	των	οριζόντων	των	οριζουσών	των	οριζόντων
αιτιατική	τους	ορίζοντες	τις	ορίζουσες	τα	ορίζοντα
κλητική		ορίζοντες		ορίζουσες		ορίζοντα
Ίδιες είναι οι αρχαίες καταλήξεις για τα τρία γένη: -ων, -ουσα, -ον Οι δεύτεροι τύποι του αρσενικού, νεότερες μορφές. * παλιότερος λόγιος τύπος
ομάδα 'τρέχων', Κατηγορία όπως «τρέχοντας» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

ορίζοντας: ορίζων < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὁρίζων, μετοχή ενεργητικού ενεστώτα του ρήματος ὁρίζω με νεότερη κατάληξη -οντας

ορίζοντας, -ουσα, -ον

ορίζοντας

ορίζοντας: η νεότερη άκλιτη μετοχή

ορίζοντας άκλιτο