παιδαριώδης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	παιδαριώδης	η	παιδαριώδης	το	παιδαριώδες
γενική	του	παιδαριώδους	της	παιδαριώδους	του	παιδαριώδους
αιτιατική	τον	παιδαριώδη	την	παιδαριώδη	το	παιδαριώδες
κλητική		παιδαριώδη(ς)		παιδαριώδης		παιδαριώδες
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	παιδαριώδεις	οι	παιδαριώδεις	τα	παιδαριώδη
γενική	των	παιδαριωδών	των	παιδαριωδών	των	παιδαριωδών
αιτιατική	τους	παιδαριώδεις	τις	παιδαριώδεις	τα	παιδαριώδη
κλητική		παιδαριώδεις		παιδαριώδεις		παιδαριώδη
Κατηγορία όπως «μανιώδης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

παιδαριώδης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική παιδαριώδης < παιδάρι(ον) + -ώδης

Προφορά

ΔΦΑ : /pe.ða.ɾiˈo.ðis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : παι‐δα‐ρι‐ώ‐δης

Επίθετο

παιδαριώδης, -ης, -ες

• (υποτιμητικά) για ενέργεια ή το αποτέλεσμα μιας εργασίας που δεν διαθέτει ωριμότητα ή τεχνική αρτιότητα, σαν να έγινε από κάποιο παιδί

  ※  διότι τὸ βλέμμα μου δὲν συναντᾷ ἢ τὰς κατηφεῖς, πρασινοκιτρίνους κεράμους τῶν ἔναντι οἰκιῶν, αἵτινες μοὶ φράσσουσι τὴν θελκτικὴν ἄποψιν τῆς παραλίας ὁδοῦ, καὶ τὰς πλινθοκτίστους καπνοδόχας τῶν ἐγγὺς ἀτμομηχανῶν, αἱ ὁποῖαι παρίστανται ἐνώπιόν μου ὡς δύο ἐλεειναί, παιδαριώδεις ἀπομιμήσεις τοῦ πύργου τοῦ Ἅϊφελ (Ανδρέας Μαρτζώκης, Εθνικόν Ημερολόγιον του Έτους 1892/Οι μικροί μαθηταί μου)

  ※  «Όταν ξέσπασε η θύελλα του 1848», σημειώνει ο Πλεχάνωφ, «οι Γάλλοι καλλιτέχνες εγκατέλειψαν ολοκληρωτικά τη θεωρία "η τέχνη για την τέχνη" χαραχτηρίζοντάς της σαν παιδαριώδη.» (Μήτσος Λυγίζος, Το νεοελληνικό πλάϊ στο παγκόσμιο θέατρο. Δραματολογική ανάλυση, αισθητική και ιστορική τοποθέτηση, τόμος 1, εκδ. Δωδώνη, 1980, σελ. 130)

Μεταφράσεις

    παιδαριώδης

αγγλικά : childish (en) γαλλικά : infantile (fr) γερμανικά : kindisch (de)

Πηγές

• παιδαριώδης - Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)
• Γεώργιος Μπαμπινιώτης (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	παιδαριώδης	τὸ	παιδαριῶδες
γενική	τοῦ/τῆς	παιδαριώδους	τοῦ	παιδαριώδους
δοτική	τῷ/τῇ	παιδαριώδει	τῷ	παιδαριώδει
αιτιατική	τὸν/τὴν	παιδαριώδη	τὸ	παιδαριῶδες
κλητική ὦ!		παιδαριῶδες		παιδαριῶδες
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	παιδαριώδεις	τὰ	παιδαριώδη
γενική	τῶν	παιδαριώδων	τῶν	παιδαριώδων
δοτική	τοῖς/ταῖς	παιδαριώδεσῐ(ν)	τοῖς	παιδαριώδεσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	παιδαριώδεις	τὰ	παιδαριώδη
κλητική ὦ!		παιδαριώδεις		παιδαριώδη
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	παιδαριώδει	τὼ	παιδαριώδει
γεν-δοτ	τοῖν	παιδαριώδοιν	τοῖν	παιδαριώδοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'μανιώδης' όπως «μανιώδης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

παιδαριώδης < παιδάρι(ον) + -ώδης

Επίθετο

παιδαριώδης, -ης, -ες, υπερθετικός : παιδαριωδέστατος

1. παιδιάστικος
2. παιδαριώδης

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Πλάτων, Φίληβος^w, 14d @scaife.perseus

   [ΣΩΚΡΑΤΗΣ] σὺ μέν, ὦ Πρώταρχε, εἴρηκας τὰ δεδημευμένα τῶν θαυμαστῶν περὶ τὸ ἓν καὶ πολλά, συγκεχωρημένα δὲ ὡς ἔπος εἰπεῖν ὑπὸ πάντων ἤδη μὴ δεῖν τῶν τοιούτων ἅπτεσθαι, παιδαριώδη καὶ ῥᾴδια καὶ σφόδρα τοῖς λόγοις ἐμπόδια ὑπολαμβανόντων γίγνεσθαι, […]

   ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοτέλης, Πολιτικά, 2.1271a @scaife.perseus

   ἔτι δὲ καὶ τὴν αἵρεσιν ἣν ποιοῦνται τῶν γερόντων κατά τε τὴν κρίσιν ἐστὶ παιδαριώδης

   Επιπλέον, και ο τρόπος με τον οποίο εκλέγουν τους Γέροντες (Εφόρους) είναι παιδαριώδης όσον αφορά την κρίση της

   Μετάφραση παραθέματος: Βικιλεξικό.

Παράγωγα

• παιδαριωδῶς (επίρρημα)

Συγγενικά

• παιδάριον

→ και δείτε τη λέξη παῖς

Πηγές

• παιδαριώδης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• παιδαριώδης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.