βούλα

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: Βούλα

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική η βούλα οι βούλες
      γενική της βούλας
    αιτιατική τη βούλα τις βούλες
     κλητική βούλα βούλες
Η γενική πληθυντικού -ών δεν συνηθίζεται.
όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

βούλα (ορθογραφική απλοποίηση) < μεσαιωνική ελληνική βούλλα < υστερολατινική bulla < γαλατικά < ινδοευρωπαϊκή ρίζα *beu- (εξόγκωμα, οίδημα)

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /ˈvu.la/

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

βούλα θηλυκό

  1. η σφραγίδα καθώς και (συνεκδοχικά) το έγγραφο στο οποίο αυτή υπάρχει
    Συνώνυμα: στάμπα, σφράγισμα
  2. σημάδι σε σχήμα κύκλου διαφορετικού χρώματος
    Συνώνυμα: στίγμα, κηλίδα, πουά, πουάν, κουκκίδα,
  3. λακκάκι στο μάγουλο, στο σαγόνι ή το λαιμό
    Συνώνυμα: γελασίνοι (λακκάκι που προκύπτει από το γέλιο), χαράκωμα
  4. (αθλητισμός) ειδικό σημείο με μια λευκή βούλα, στην οποία τοποθετείται η μπάλα πριν χτυπηθεί ένα πέναλτι κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα
    Για την εκτέλεση του πέναλτι η μπάλα τοποθετείται 11 μέτρα από την γραμμή τέρματος σε ειδική λευκή βούλα που υπάρχει στη μεγάλη περιοχή. (*)

Άλλες μορφές[επεξεργασία]

Εκφράσεις[επεξεργασία]

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Σύνθετα[επεξεργασία]

Δείτε επίσης[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]