βιβλίο

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	βιβλίο	τα	βιβλία
γενική	του	βιβλίου	των	βιβλίων
αιτιατική	το	βιβλίο	τα	βιβλία
κλητική		βιβλίο		βιβλία
Κατηγορία όπως «πεύκο» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βιβλίο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική βιβλίον^[1], υποκοριστικό της λέξης βίβλος < βίβλος < Βύβλος (πόλη της Φοινίκης, από όπου εισαγόταν κατεργασμένος πάπυρος) < χαναανικό G-B-L (Gubla), συγγενές με το εβραϊκό גבל (Global) και το αραβικό جبيل (λιβανοαραβικό Jbeil)

Προφορά

ΔΦΑ : /viˈvli.o/

τυπογραφικός συλλαβισμός : βι‐βλί‐ο

Ουσιαστικό

βιβλίο ουδέτερο

χειρόγραφα ή τυπωμένα φύλλα χαρτιού ίδιου μεγέθους και σχήματος, τα οποία έχουν συρραφεί από τη μία πλευρά και καλύπτονται με εξώφυλλα. Συνήθως εκδίδονται σε πολλά αντίτυπα
※ Δεν νομίζω ότι υπάρχει συγγραφέας που δεν αντιλαμβάνεται αυτή την πρόκληση επαναγραφής σαν βάλσαμο στην ανασφάλειά του και σαν απόδειξη του ότι τα βιβλία είναι ζωντανά πλάσματα που εξελίσσονται και αποζητούν τη φροντίδα των αναγνωστών, των εκδοτών, των συγγραφέων τους.
Παύλος Κόντος, Τα δύο ευ της ευτυχίας, Εισαγωγή στα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη, εκδόσεις: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2023, ISBN 978-960-524-512-2

εγκυκλοπαιδικό βιβλίο, λογοτεχνικό βιβλίο, παιδικά βιβλία
τα φύλλα χαρτιού που καλύπτονται από εξώφυλλα κι είναι συρραμμένα από τη μία πλευρά και προορίζονται για την καταγραφή λογαριασμών, πρακτικών συνεδρίων κ.λπ.
βιβλίο παραπόνων, λογιστικό βιβλίο
κάθε γραπτή εργασία που έχει εκδοθεί με τη μορφή του βιβλίου
μέρος συγγράμματος με μεγάλη έκταση
Η «Πολιτεία» του Πλάτωνα διαιρείται σε 10 βιβλία.