φόβος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	φόβος	οι	φόβοι
γενική	του	φόβου	των	φόβων
αιτιατική	τον	φόβο	τους	φόβους
κλητική		φόβε		φόβοι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

φόβος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική φόβος (πανικός)

φόβος αρσενικό

το δυσάρεστο συναίσθημα που προκαλεί η συνειδητοποίηση ή η φαντασίωση ενός επικείμενου κινδύνου
※ έψαξε πάλι γύρω, δεν μπορεί κάτι θα υπήρχε να χτυπήσει το πεισματάρικο άτι. Η Ιππολύτη, λες και κατάλαβε πως ο αγριάνθρωπος χαλάρωσε την προσοχή του, σηκώθηκε απότομα στα δυο της πόδια χλιμιντρίζοντας μανιασμένη. Της τράβηξε εκείνος τα χάμουρα όσο πιο δυνατά του επέτρεπαν ο φόβος και το μεθύσι, πού θα πήγαινε, θα το τιθάσευε το αγρίμι, αλλά το άλογο όρθωσε ξανά το ανάστημά του και όρμησε εναντίον του. (Μαίρη Κόντζογλου, Μια προσευχή για τα Παλιά Ασήμια, εκδ. Μεταίχμιο, 2015)
το δέος απέναντι σε ανώτερες υπερφυσικές δυνάμεις
φόβος θεού

ετυμολογικό πεδίο
φοβ-

φόβος

	δυϊκός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	φόβος	οἱ	φόβοι
γενική	τοῦ	φόβου	τῶν	φόβων
δοτική	τῷ	φόβῳ	τοῖς	φόβοις
αιτιατική	τὸν	φόβον	τοὺς	φόβους
κλητική ὦ!		φόβε		φόβοι
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		φόβω
γεν-δοτ	τοῖν		φόβοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

φόβος < (κληρονομημένο) πρωτοελληνική *pʰógʷos < θέμα φοβ-, μεταπτωτική βαθμίδα θέματος φεβ- που υπάρχει στο φέβομαι: πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *bʰógʷos < *bʰegʷ- (φεύγω, το σκάω) ^[1]

φόβος αρσενικό

ετυμολογικό πεδίο
φοβ-

με θέμα φοβ-

↑ Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.

φόβος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
φόβος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.