Μετάβαση στο περιεχόμενο

οξύς

Από Βικιλεξικό
Δείτε επίσης : ὀξύς

Νέα ελληνικά (el)

[επεξεργασία]
↓ πτώσεις       ενικός      
γένη → αρσενικό θηλυκό ουδέτερο
ονομαστική ο οξύς η οξεία το οξύ
      γενική του οξύ
& οξέος		 της οξείας του οξέος
    αιτιατική τον οξύ την οξεία το οξύ
     κλητική οξύ οξεία οξύ
↓ πτώσεις   πληθυντικός  
γένη → αρσενικό θηλυκό ουδέτερο
ονομαστική οι οξείς οι οξείες τα οξέα
      γενική των οξέων των οξειών των οξέων
    αιτιατική τους οξείς τις οξείες τα οξέα
     κλητική οξείς οξείες οξέα
Κατηγορία όπως «ευθύς» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
οξύς < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὀξύς (μυτερός, οξύς στη γεύση, ξινός)

Προφορά

[επεξεργασία]
ΔΦΑ : /oˈksis/
τυπογραφικός συλλαβισμός : ο‐ξύς

Επίθετο

[επεξεργασία]

οξύς, -εία, -ύ

  1. που στην άκρη του είναι μυτερός
    ≈ συνώνυμα: αιχμηρός. μυτερός
    ≠ αντώνυμα: αμβλύς
  2. που η έντασή του είναι μεγάλη (όπως για ήχο, γεύση, ασθένεια, χαρακτήρας)
    ※  Οξεία φωνή συγκλόνισε ξαφνικά τους επιβάτες του τραμ. (Δημήτρης Ψαθάς, Η Θέμις έχει κέφια)
    ※  Είχε αποταχθεί από το στρατό, αφού υπηρέτησε δύο χρόνια στον πειθαρχικό λόχο. Έλαβε μέρος σε τρία κινήματα, οξύς και αδίστακτος μια ζωή ο Κώστας, κι όταν τον αποτάξανε, αναγκάστηκε να καταταγεί στη χωροφυλακή (Ανδρέας Μήτσου, Ο κίτρινος στρατιώτης, εκδ. Καστανιώτη, 2012)
    ≈ συνώνυμα: διαπεραστικός, δριμύς, δυνατός, έντονος, σφοδρός
    ≠ αντώνυμα: αδυνατισμένος, αμβλύς, άτονος, εξασθενημένος, χαλαρός
  3. πικρόχολος

Εκφράσεις

[επεξεργασία]

Συγγενικά

[επεξεργασία]

→ και δείτε τη λέξη ξινός

Δείτε επίσης

[επεξεργασία]

Μεταφράσεις

[επεξεργασία]
Ανακτήθηκε από "https://el.wiktionary.org/w/index.php?title=οξύς&oldid=7271254"